Fränkische Wirtshauskultur
Neulich wollt mer amol wieder essen geh, so richtig schee fränggisch. Da hast dir früher a Bauernwerdschaffd in irgend am klana Dorf gsucht und meistens damit Glück ghabt, weil da oft nou die Oma gkocht hat. So einfach is des obber leider nimmer…
A Werdschaffd hommer zwar gfundn, waren obber von der Speisekardn net grad begeistert. Schnitzel mit Pommes gibt’s halt immer, an Vesperdeller mit Dosnworschd und für die Klanna Fischstäbli mit Pommes, den sogenannten Käpt´n-Blaubär-Deller. Wenn der Koch sein goudn Dooch hat, gibt’s vielleicht sogar an Schweinsbrodn. Ich wollt dann a Paar Brodwärschd bestelln und hab ganz charmant zur Antwort kriegt – hommer net!!! Also dann halt an Bressagg, obber bloß den Weißen, an Roudn habens a nimmer ghabt. Dübbisch fränggisch, odder?
Noch besser wird’s, wenn mer sich an die moderne fränggische „Cross-Over-Küchen“ traut. Da kriegst dann an „Scheiferlas-Burger“ – „pulled“ Scheiferla auf Kren-Senf-Soß mit Krautsalod odder a „Scheiferlas-Bowl“ – da is halt des Fleisch, des Gnidla und des Kraut in a Schüssel gschmissn und die Soß drübergossen. Klingt speziell, dann essens obber a die junger Leit.
Ich persönlich finds schad, dass die Gastheisla aussterben, wo nou goud fränggisch kocht wird – a Scheiferla mit anner röschen Grusdn, an Sauerbrodn mit Lebkoungsoß, Brodwärschd mit Bodaggnsalod, saure Zipfl mit Bauernbrood, Stadtworschd mit Bressagg und Musik – und für die Klanna und Vegetarier gibt’s einfach a Gnidla mit Soß. Des harmoniert dann a perfekt mit am Seidla fränggischem Bier, frisch vom Fass…
Prost und an Goud`n!
(UD)




